Madiga caste history in kannada, madiga community details in kannada, matanga dynasty history in kannada, madiga origin story in kannada, jambavantha history in kannada, madiga subcastes list in kannada, arundhatiyar history in kannada, madiga population in karnataka kannada
ಭಾರತದ ಇತಿಹಾಸವು ಕೇವಲ ರಾಜ ಮಹಾರಾಜರ ಕಥೆಗಳನ್ನಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಈ ಮಣ್ಣಿನ ಮೂಲ ನಿವಾಸಿಗಳ ಹಾಗೂ ಶ್ರಮಜೀವಿಗಳ ರೋಚಕ ಚರಿತ್ರೆಯನ್ನು ತನ್ನ ಒಡಲಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದೆ.
ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಹಾಗೂ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಾಚೀನ ಸಮುದಾಯಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾದ ಮಾದಿಗ ಜನಾಂಗದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಇತಿಹಾಸ, ಮಾದಿಗ ಪದದ ಅರ್ಥ, ಈ ಸಮುದಾಯದ ಉಗಮ ಹೇಗಾಯಿತು ಮತ್ತು ಇವರ ಕುರಿತು ಇರುವ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಮತ್ತು ಪೌರಾಣಿಕ ಕತೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಕುತೂಹಲಕಾರಿ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಎಳೆಎಳೆಯಾಗಿ ಬಿಚ್ಚಿಡಲಾಗಿದೆ.
Table of Contents
ಮಾದಿಗ ಜನಾಂಗದ ಇತಿಹಾಸ! | Madiga Caste History in Kannada
ಮೂಲ ಮತ್ತು ಪೌರಾಣಿಕ ಹಿನ್ನೆಲೆ
ಮಾದಿಗ ಸಮುದಾಯದ ಮೂಲವನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಹೋದರೆ, ಅದು ಜಗತ್ತಿನ ಸೃಷ್ಟಿಗೂ ಮುನ್ನವೇ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿದ್ದ ಆದಿಪುರುಷ ಜಾಂಬವಂತನಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ನಂಬಲಾಗಿದೆ. ಪುರಾಣಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ಈ ಇಡೀ ಜಗತ್ತು ಕೇವಲ ನೀರಿನಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿದ್ದಾಗ ಮತ್ತು ಭೂಮಿ ಹಾಗೂ ಆಕಾಶಗಳು ಇನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗದೇ ಇದ್ದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸಾಕ್ಷಾತ್ ನಾರಾಯಣನಿಂದ ಜಾಂಬವಂತನು ಸೃಷ್ಟಿಯಾದನು.
ನಾರಾಯಣನ ಬೆವರಿನಿಂದ ಆದಿಶಕ್ತಿ ಜನಿಸಿದಳು ಮತ್ತು ಆಕೆಯಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು ಹಾಗೂ ಮಹೇಶ್ವರರು ಜನಿಸಿದರು. ತದನಂತರ ಮಾನವ ಕುಲವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಲು ಬ್ರಹ್ಮನು ಹತ್ತು ಜನ ಮಹಾಮುನಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು. ಆ ಹತ್ತು ಮುನಿಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೆಯವನಾದ ಚಪಲ ಮುನಿಯ ವಂಶಸ್ಥರೇ ಇಂದಿನ ಮಾದಿಗರು ಎಂದು ಒಂದು ಕಥೆ ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ.
ಇನ್ನೊಂದು ರೋಚಕ ಕಥೆಯ ಪ್ರಕಾರ, ಜಾಂಬವಂತನಿಗೆ ಏಳು ಜನ ಗಂಡು ಮಕ್ಕಳಿದ್ದರು. ಬ್ರಹ್ಮನು ಈ ಜಗತ್ತನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವ ಸಲುವಾಗಿ ಜಾಂಬವಂತನ ಮಗನಾದ ಹೆಪ್ಪು ಮುನಿಯನ್ನು ಬಲಿಕೊಟ್ಟನು, ಮತ್ತು ಆತನ ರಕ್ತ ಹಾಗೂ ನೀರಿನ ಮಿಶ್ರಣದಿಂದ ಈ ಭೂಮಿ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಯಿತು.
ಹಾಗೆಯೇ ಜಲ ಮುನಿಯ ಜೀವವು ನೀರಾಗಿ, ಘಟ ಮುನಿಯ ರಕ್ತವು ಬೆಟ್ಟಗಳಾಗಿ, ಪಾಲ ಮುನಿಯಿಂದ ಹಾಲು ಮತ್ತು ನೀಲ ಮುನಿಯಿಂದ ನೀಲಿ ಬಣ್ಣ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಯಿತು. ಕೊನೆಗೆ ಗವ ಮುನಿ ಎಂಬುವವನ ರಕ್ತದಿಂದ ಮಾನವ ಕುಲದ ಮೊದಲ ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳಾಗಿ ಮಾದಿಗರು ಜನ್ಮತಾಳಿದರು ಎಂದು ಇತಿಹಾಸದ ದಾಖಲೆಗಳು ಹೇಳುತ್ತವೆ. ಈ ಜಾಂಬವಂತನ ವಂಶಸ್ಥರೇ ಇಂದಿನ ಮಾದಿಗರು ಎಂದು ಇತಿಹಾಸ ತಜ್ಞರು ಮತ್ತು ಪೌರಾಣಿಕ ಕಥೆಗಳು ಹೇಳುತ್ತವೆ.
‘ಮಾದಿಗ’ ಪದದ ಹುಟ್ಟು
ಇನ್ನು ಮಾದಿಗ ಎಂಬ ಪದ ಹೇಗೆ ಬಂತು ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ಅನೇಕ ಕುತೂಹಲಕಾರಿ ಕಥೆಗಳಿವೆ. ಪ್ರಖ್ಯಾತ ಇತಿಹಾಸಕಾರರಾದ ಎಡ್ಗರ್ ಥರ್ಸ್ಟನ್ ಅವರ ಪ್ರಕಾರ, ಮಹಾದಿಗ ಅಂದರೆ ಮಹಾನ್ ವ್ಯಕ್ತಿ ಎಂಬ ಪದದಿಂದ ಮಾದಿಗ ಎಂಬ ಹೆಸರು ಬಂದಿದೆ.
ಮತ್ತೊಂದು ಜನಪ್ರಿಯ ಕಥೆಯ ಪ್ರಕಾರ, ಹಿಂದೊಮ್ಮೆ ಹಸುಗಳು ಸತ್ತಾಗ, ಅವುಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ‘ಮಾ-ದಿ-ಗೊಡ್ಡು‘ ಎಂದು ಈ ಜನಾಂಗದ ಪೂರ್ವಜರು ಹಕ್ಕು ಮಂಡಿಸಿದ್ದರು. ‘ಮಾ-ದಿ-ಗೊಡ್ಡು ಅಂದರೆ ‘ಇದು ನಮ್ದು’ ಎಂದು ಅರ್ಥವಾಗಿತ್ತು.
ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ಈ ‘ಮಾದಿಗೊಡ್ಡು’ ಎಂಬ ಪದವೇ ರೂಪಾಂತರಗೊಂಡು ಮಾದಿಗ ಎಂದಾಯಿತು ಎಂದು ಐತಿಹಾಸಿಕ ದಾಖಲೆಗಳು ವಿವರಿಸುತ್ತವೆ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ, ಪ್ರಾಚೀನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಈ ಸಮುದಾಯವನ್ನು ಮಾತಂಗರು ಎಂದೂ ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು.
ಮಾದಿಗ ಜನಾಂಗದ ಪ್ರಾಚೀನತೆ ಮತ್ತು ಮಾತಂಗ ರಾಜವಂಶದ ಇತಿಹಾಸ
ಈ ಸಮುದಾಯ ಎಷ್ಟು ಹಳೆಯದು ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಖಂಡಿತ ಮೂಡಬಹುದು. ಮಾದಿಗ ಜನಾಂಗವು ಈ ಭಾರತ ಭೂಮಿಯ ಅತಿ ಪ್ರಾಚೀನ ಮೂಲನಿವಾಸಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು. ಕ್ರಿಸ್ತಶಕ ಐವತ್ತಾರರಿಂದ ಅರವತ್ತೆಂಟರ ಆಸುಪಾಸಿನ ಬಾದಾಮಿ ಚಾಲುಕ್ಯರ ಅರಸ ಮಂಗಳೇಶನ ಶಾಸನಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತಂಗರ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಉಲ್ಲೇಖವಿದೆ.
ಅಂದರೆ ಕನಿಷ್ಠ ಸಾವಿರದ ಐನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದಿನ ಶಾಸನಗಳಲ್ಲೇ ಇವರ ರಾಜಕೀಯ ಹಾಗೂ ಸಾಮಾಜಿಕ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರಬಲ ಸಾಕ್ಷ್ಯಗಳಿವೆ. ಪ್ರಾಚೀನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಇವರು ಕೇವಲ ಶ್ರಮಿಕರಷ್ಟೇ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಅಖಂಡ ಭಾರತದ ಹಲವು ಭಾಗಗಳನ್ನು ಆಳಿದ ಮಾತಂಗ ವಂಶದ ಕ್ಷತ್ರಿಯರು ಮತ್ತು ರಾಜರು ಕೂಡ ಆಗಿದ್ದರು.
ಇತಿಹಾಸಕಾರರಾದ ಜೆ.ಎಫ್. ಫ್ಲೀಟ್ ಮತ್ತು ಎಚ್.ಎ. ಸ್ಟುವರ್ಟ್ ಅವರ ದಾಖಲೆಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದಲ್ಲಿ, ಅದರಲ್ಲೂ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ‘ಮಾತಂಗ‘ ಎಂಬ ರಾಜವಂಶವು ಬಹಳ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಆಳ್ವಿಕೆ ನಡೆಸುತ್ತಿತ್ತು. ಇಂದಿನ ಮಾದಿಗ ಸಮುದಾಯವು ಇದೇ ಪ್ರಾಚೀನ ಮಾತಂಗ ರಾಜವಂಶದ ನೇರ ವಂಶಸ್ಥರು ಎಂದು ಇತಿಹಾಸ ತಜ್ಞರು ದೃಢಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ತಾವು ರಾಜವಂಶದವರೆಂಬ ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದಲೇ ಇವರು ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ‘ಮಾತಂಗಿ ಮಕ್ಕಳು‘ ಎಂದು ಇಂದಿಗೂ ಕರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಮಾತಂಗ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಬಗ್ಗೆ ಶಾಸನಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಬಲವಾದ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಪುರಾವೆಗಳಿವೆ.
ಕ್ರಿಸ್ತಶಕ ಆರನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಅಂದರೆ ಸುಮಾರು 567 ರಿಂದ 610 ರ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಬಾದಾಮಿ ಚಾಲುಕ್ಯರ ಪ್ರಬಲ ದೊರೆ ಮಂಗಳೇಶನು ಈ ಮಾತಂಗ ರಾಜರ ಮೇಲೆ ದಂಡೆತ್ತಿ ಬಂದನು. ಭೀಕರ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಮಾತಂಗರನ್ನು ಸೋಲಿಸಿದ ಮಂಗಳೇಶನು, ಅವರ ಇಡೀ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡನು.
ಇವರ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಮತ್ತು ಪೌರಾಣಿಕ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಕುರುಹುಗಳು ಇಂದಿಗೂ ನಮ್ಮ ಕಣ್ಮುಂದಿವೆ. ವಿಜಯನಗರ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ರಾಜಧಾನಿಯಾದ ಹಂಪಿಯ ಬಳಿ ಇರುವ ಸುಪ್ರಸಿದ್ಧ ‘ಮಾತಂಗ ಪರ್ವತ‘ವು ಈ ಜನಾಂಗದ ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಕೇಂದ್ರವಾಗಿತ್ತು ಎಂದು ಇತಿಹಾಸ ಹೇಳುತ್ತದೆ.
ಜೈನ ಹಾಗೂ ಬೌದ್ಧ ಧರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತಂಗರ ಸ್ಥಾನಮಾನ
ಕೇವಲ ಹಿಂದೂ ಪುರಾಣಗಳಲ್ಲಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಪ್ರಾಚೀನ ಜೈನ ಮತ್ತು ಬೌದ್ಧ ಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲೂ ಈ ಜನಾಂಗದ ಸ್ಥಾನಮಾನದ ಬಗ್ಗೆ ಉಲ್ಲೇಖಗಳಿವೆ. ಜೈನ ಸಾಹಿತ್ಯದ ದಾಖಲೆಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ಮೊದಲ ತೀರ್ಥಂಕರರಾದ ವೃಷಭನಾಥರ ಮರಿಮಗ ‘ವಿನಾಮಿ’ ಎಂಬುವವನು ಮಾತಂಗ ವಂಶದ ಸ್ಥಾಪಕ ಎಂದು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ, ಏಳನೇ ತೀರ್ಥಂಕರರಾದ ಸುಪಾರ್ಶ್ವನಾಥರಿಗೆ ಮತ್ತು 24ನೇ ತೀರ್ಥಂಕರರಾದ ಮಹಾವೀರರಿಗೆ ಯಕ್ಷರಾಗಿದ್ದ ‘ಮಾತಂಗ ಯಕ್ಷ‘ನ ಉಲ್ಲೇಖ ಬರುತ್ತದೆ. ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಎಲ್ಲೋರ ಗುಹೆಗಳಲ್ಲಿ, ಆನೆಯ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತಿರುವ ಈ ‘ಮಾತಂಗ ಯಕ್ಷ’ನ ಅದ್ಭುತವಾದ ಶಿಲ್ಪವನ್ನು ನಾವಿಂದು ನೋಡಬಹುದು.
ಇನ್ನು ಬೌದ್ಧ ಧರ್ಮದ ಕಡೆ ಬಂದರೆ, ಬೌದ್ಧ ಸಾಹಿತ್ಯವಾದ ‘ಮಾತಂಗ ಜಾತಕ’ದಲ್ಲಿ ಬೋಧಿಸತ್ವನ ಹೆಸರನ್ನು ‘ಮಾತಂಗ’ ಎಂದೇ ಕರೆಯಲಾಗಿದೆ. ಅಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬೌದ್ಧ ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಆಶ್ರಯ ನೀಡಿದ್ದ ಈ ಬಲಿಷ್ಠ ಮಾತಂಗರನ್ನು ಅಂದಿನ ಜನತೆ ಅತ್ಯಂತ ಗೌರವದಿಂದ ‘ಮಹತೋ’ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದರು.
ಪಾಲಿ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ‘ಮಹತೋ’ ಅಂದರೆ ಬುದ್ಧನ ಅನುಯಾಯಿಗಳು ಎಂದರ್ಥ. ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ಈ ‘ಮಹತೋ’ ಪದವೇ ‘ಮಹಾಂತರು’ ಎಂಬ ಗೌರವ ಸೂಚಕ ಹೆಸರಾಗಿ ಬದಲಾಯಿತು ಎನ್ನಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಪ್ರಾಚೀನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಜೈನ ಹಾಗೂ ಬೌದ್ಧ ಧರ್ಮಗಳ ಒಡನಾಡಿಯಾಗಿದ್ದ ಈ ಸಮುದಾಯದವರು, ಇಂದಿಗೂ ಹಿಂದೂ, ಬೌದ್ಧ, ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ ಧರ್ಮಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಕರ್ನಾಟಕದ ಕೆಲವು ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ವೀರಶೈವ ಹಾಗೂ ಜೈನ ಧರ್ಮದ ಆಚರಣೆಗಳನ್ನು ಸಹ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪಾಲಿಸಿಕೊಂಡು ಬರುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ಶೋಷಣೆ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಹೋರಾಟ
ಬಲಿಷ್ಠರ ದಾಳಿಯಿಂದ ರಾಜ್ಯ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಇವರು, ಕಾಲಾನಂತರದಲ್ಲಿ ಸಾಮಾಜಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮತ್ತು ವರ್ಣಾಶ್ರಮದ ಕ್ರೂರ ನಿಯಮಗಳಿಗೆ ಸಿಲುಕಿ, ತಮ್ಮ ಅಧಿಕಾರ ಮತ್ತು ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಯಿತು. ಇವರಿಗೆ ಶಿಕ್ಷಣ, ಸಂಪತ್ತು ಮತ್ತು ಆಸ್ತಿಯ ಹಕ್ಕನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿರಾಕರಿಸಲಾಯಿತು.
ತಮ್ಮ ಪ್ರಾಣ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಮತ್ತು ಹೊಟ್ಟೆಪಾಡಿಗಾಗಿ ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ಇವರು ಊರ ಹೊರಗೆ ಗುಡಿಸಲುಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಬೇಕಾಯಿತು. ಸತ್ತ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಚರ್ಮ ಸುಲಿಯುವುದು, ಊರು ಗುಡಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಕೃಷಿ ಕೂಲಿಯಂತಹ ಅತ್ಯಂತ ಕಠಿಣ ವೃತ್ತಿಗಳಿಗೆ ಇವರನ್ನು ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸಲಾಯಿತು. ಆಡಳಿತಗಾರರಾಗಿದ್ದ ಸಮುದಾಯವೊಂದು ಕ್ರಮೇಣ ಶೋಷಣೆಗೆ ಒಳಗಾಗಿ ಸಮಾಜದ ಕೆಳಸ್ತರಕ್ಕೆ ತಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟಿತು.
ಆದರೆ, ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳ ಈ ಕರಾಳ ಶೋಷಣೆಯನ್ನು ಮೆಟ್ಟಿ ನಿಲ್ಲಲು ಈ ಸಮುದಾಯ ನಿರಂತರ ಹೋರಾಟ ಮಾಡಿತು. ಹನ್ನೆರಡನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಬಸವಣ್ಣನವರ ಕಲ್ಯಾಣ ಕ್ರಾಂತಿಯು ಇವರಿಗೆ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಸಾಮಾಜಿಕ ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸಮಾನತೆಯ ಆಶಾಭಾವನೆ ನೀಡಿತು. ಮಾದಾರ ಚೆನ್ನಯ್ಯ ಮತ್ತು ಹರಳಯ್ಯನವರಂತಹ ಶರಣರು ಅಸ್ಪೃಶ್ಯತೆಯ ವಿರುದ್ಧ ಸಿಡಿದೆದ್ದರು.
ತದನಂತರ ಆಧುನಿಕ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಬಾಬಾಸಾಹೇಬ್ ಡಾ. ಬಿ.ಆರ್. ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಅವರು ಬರೆದ ಸಂವಿಧಾನವು ಈ ಜನಾಂಗದ ಪಾಲಿಗೆ ನಿಜವಾದ ಸಂಜೀವಿನಿಯಾಯಿತು. ಸಂವಿಧಾನ ನೀಡಿದ ಮೀಸಲಾತಿ, ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ಕಾನೂನಿನ ರಕ್ಷಣೆಯ ಮೂಲಕ ಈ ಸಮುದಾಯ ಮತ್ತೆ ತನ್ನ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಆರಂಭಿಸಿತು.
ಕೇವಲ ಹಳೆಯ ಕಸುಬಿಗೆ ಸೀಮಿತವಾಗಿದ್ದ ಈ ಜನಾಂಗ, ಇಂದು ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನೇ ಅಸ್ತ್ರವಾಗಿಸಿಕೊಂಡು ಐಎಎಸ್, ಐಪಿಎಸ್ ನಂತಹ ಉನ್ನತ ಹುದ್ದೆಗಳನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ರಾಜಕೀಯವಾಗಿ ಕೂಡ ಸಚಿವರಾಗಿ, ಉಪಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳಾಗಿ, ಕೇಂದ್ರ ಸಚಿವರಾಗಿ ದೇಶವನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ಪಾರಂಪರಿಕ ವೃತ್ತಿಗಳು ಮತ್ತು ಹಿನ್ನೆಲೆ
ಪ್ರಾಚೀನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಒಡನಾಡಿಗಳಾಗಿದ್ದ ಇವರು, ಸಮಾಜದ ಬದಲಾವಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಚರ್ಮಗಾರಿಕೆಯನ್ನು ತಮ್ಮ ಪ್ರಮುಖ ವೃತ್ತಿಯನ್ನಾಗಿ ಅಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಯಿತು. ಸತ್ತ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಚರ್ಮವನ್ನು ಸುಲಿದು, ಅದನ್ನು ಹದಮಾಡಿ, ಕೃಷಿಗೆ ಮತ್ತು ಜನರ ದೈನಂದಿನ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಅತ್ಯಗತ್ಯವಾಗಿದ್ದ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಇವರು ತಯಾರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.
ಹಿಂದೆ ವಿದ್ಯುತ್ ಮೋಟಾರ್ ಗಳು ಇರಲಿಲ್ಲ, ಆಗ ಬಾವಿಯಿಂದ ನೀರು ಸೇದಲು ಚರ್ಮದ ದೊಡ್ಡ ಬಾನೆಗಳನ್ನು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಎತ್ತುಗಳ ಕೊರಳಿಗೆ ಕಟ್ಟುವ ಹಗ್ಗ, ಚರ್ಮದ ಚಪ್ಪಲಿಗಳು, ಡೋಲು, ತಮಟೆ ಮುಂತಾದ ಸಂಗೀತ ವಾದ್ಯಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸುವ ಅದ್ಭುತ ಕೌಶಲ್ಯ ಇವರಲ್ಲಿತ್ತು.
ಚರ್ಮವನ್ನು ಹದಮಾಡುವುದು ಒಂದು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿದ್ದು, ಇವರು ಆ ಕಾಲದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಚರ್ಮೋದ್ಯಮಿಗಳು ಎಂದರೆ ತಪ್ಪಾಗಲಾರದು. ಇದರ ಜೊತೆಗೆ, ಊರಿನ ಕಾವಲುಗಾರರಾಗಿ, ತಳವಾರರಾಗಿ, ನೀರುಗಂಟಿಗಳಾಗಿ ಮತ್ತು ಕೃಷಿ ಕಾರ್ಮಿಕರಾಗಿ ಇವರು ಇಡೀ ಹಳ್ಳಿಯ ಆರ್ಥಿಕತೆಯ ಬೆನ್ನೆಲುಬಾಗಿ ದುಡಿದರು.
ಮೇಲ್ವರ್ಗದವರು ಹಸುಗಳನ್ನು ಪೂಜ್ಯ ಭಾವನೆಯಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು, ಆದರೆ ಸತ್ತ ನಂತರ ಆ ಹಸುವಿನ ಚರ್ಮವನ್ನು ಮುಟ್ಟಲು ಅಂಜುತ್ತಿದ್ದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಅದೇ ಚರ್ಮಕ್ಕೆ ಮರುಜೀವ ನೀಡಿ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಉಪಯುಕ್ತ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ನೀಡಿದರು. ಇವರ ಶ್ರಮವಿಲ್ಲದೆ ಪ್ರಾಚೀನ ಕೃಷಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಊಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಅಸಾಧ್ಯವಾಗಿತ್ತು.
ಜನಸಂಖ್ಯೆ ಮತ್ತು ಭೌಗೋಳಿಕ ಹಂಚಿಕೆ
ಜನಸಂಖ್ಯೆ ಮತ್ತು ಭೌಗೋಳಿಕ ಹಂಚಿಕೆಯ ಬಗ್ಗೆ ನೋಡುವುದಾದರೆ, ಮಾದಿಗರು ಪ್ರಮುಖವಾಗಿ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ. ಆಂಧ್ರಪ್ರದೇಶ, ತೆಲಂಗಾಣ, ಕರ್ನಾಟಕ, ತಮಿಳುನಾಡು ಮತ್ತು ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರ ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಇವರು ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ಪ್ರಸ್ತುತ ಆಂಧ್ರಪ್ರದೇಶ, ತೆಲಂಗಾಣ ಮತ್ತು ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಅತೀ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿರುವ ಇವರು ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ದಲಿತ ಸಮುದಾಯವಾಗಿದ್ದಾರೆ. ನಮ್ಮ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಇವರ ಜನಸಂಖ್ಯೆ ಬೃಹತ್ತಾಗಿದೆ.
ಅಧಿಕೃತ ಅಂಕಿಅಂಶಗಳ ಪ್ರಕಾರ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ಹತ್ತು ಲಕ್ಷಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಮಾದಿಗ ಸಮುದಾಯದ ಜನರಿದ್ದಾರೆ. ಇವರು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಗ್ರಾಮೀಣ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದು, ಇಂದಿಗೂ ಕೃಷಿ ಮತ್ತು ಕೃಷಿ ಆಧಾರಿತ ಕಸುಬುಗಳಲ್ಲಿ ತಮ್ಮನ್ನು ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ತಮಿಳುನಾಡಿನಲ್ಲಿ ಇವರನ್ನು ಅರುಂಧತಿಯಾರ್ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದಲೂ ಗುರುತಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಪ್ರಮುಖ ಸಾಧಕರು ಮತ್ತು ಐತಿಹಾಸಿಕ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು
ಮಾದಿಗ ಸಮಾಜವು ಭಾರತಕ್ಕೆ ನೀಡಿರುವ ಕೊಡುಗೆ ಅಪಾರ. ಪೌರಾಣಿಕ ಕಾಲದ ಮಹರ್ಷಿ ಮಾತಂಗರು ಮತ್ತು ವಸಿಷ್ಠ ಮಹಾಮುನಿಯ ಪತ್ನಿಯಾದ ಅರುಂಧತಿ ಇದೇ ಸಮುದಾಯದ ಮೂಲದವರು ಎನ್ನಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಇನ್ನು ಹನ್ನೆರಡನೇ ಶತಮಾನದ ಬಸವಣ್ಣನವರ ಕಲ್ಯಾಣ ಕ್ರಾಂತಿಯಲ್ಲಿ ಈ ಸಮುದಾಯದ ಪಾತ್ರ ದೊಡ್ಡದು. ವಚನ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಆದ್ಯ ಪ್ರವರ್ತಕ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಮಾದರ ಚೆನ್ನಯ್ಯನವರು ಇದೇ ಜನಾಂಗದವರು. ಬಸವಣ್ಣನವರೇ ಮಾದಾರ ಚೆನ್ನಯ್ಯನವರನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ತಮ್ಮ ತಂದೆ ಎಂದು ಕರೆದಿದ್ದರು.
ಹಾಗೆಯೇ, ಬಸವಣ್ಣನವರ ತತ್ವಗಳಿಗೆ ಒಲಿದು ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ತೊಡೆಯ ಚರ್ಮವನ್ನು ಸುಲಿದು, ಅದರಿಂದ ಚಪ್ಪಲಿಯನ್ನು ಹೊಲಿದು ಬಸವಣ್ಣನವರಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದ ಮಹಾನ್ ಶಿವಶರಣ ಹರಳಯ್ಯ ಮತ್ತು ಆತನ ಪತ್ನಿ ಕಲ್ಯಾಣಮ್ಮನವರೂ ಸಹ ಇದೆ ಸಮುದಾಯದವರು. ಶಿವಶರಣ ಹರಳಯ್ಯ ದಂಪತಿಗಳ ಈ ತ್ಯಾಗ ಕಲ್ಯಾಣದ ಕ್ರಾಂತಿಗೆ ಹೊಸ ಭಾಷ್ಯ ಬರೆಯಿತು.
ಆರಾಧಿಸುವ ದೇವರು ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕೃತಿ
ಮಾದಿಗ ಸಮುದಾಯದ ಆಚಾರ, ವಿಚಾರ ಮತ್ತು ಆರಾಧಿಸುವ ದೇವರುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಇವರ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಅತ್ಯಂತ ವಿಶಿಷ್ಟವಾಗಿದೆ. ಇವರು ಪ್ರಮುಖವಾಗಿ ಜಗನ್ಮಾತೆಯ ಸ್ವರೂಪವಾದ ಮಾತಂಗಿ ಅಥವಾ ರೇಣುಕಾ ಎಲ್ಲಮ್ಮನನ್ನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಜಮದಗ್ನಿ ಮುನಿಯ ಪತ್ನಿಯಾದ ರೇಣುಕಾದೇವಿಯ ಶಿರಚ್ಛೇದನ ಮಾಡಿದಾಗ ಆಕೆಯ ತಲೆಯು ಮಾದಿಗರ ಕೇರಿಯಲ್ಲಿ ಬಿತ್ತು, ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ಆಕೆಯೇ ಮಾತಂಗಿಯಾಗಿ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ ಎಂಬ ಪ್ರತೀತಿ ಇದೆ. ಇಂದಿಗೂ ಸೌದತ್ತಿ ಎಲ್ಲಮ್ಮನ ಆರಾಧನೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ಜಾತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಸಮುದಾಯದ ಪಾತ್ರ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಮುಖವಾಗಿದೆ.
ಜಾಂಬವಂತ, ಅರುಂಧತಿ ಮತ್ತು ಮಹರ್ಷಿ ಮಾತಂಗರನ್ನು ತಮ್ಮ ಮೂಲ ಪುರುಷರೆಂದು ಇವರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮಾದಿಗ ಸಮುದಾಯದ ಉಪಜಾತಿಯಾದ ದಕ್ಕಲಿಗರು ಕುಂಚದ ಮೂಲಕ ಸುಂದರವಾದ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಬರೆದು, ಜಾಂಬವ ಪುರಾಣವನ್ನು ಹಾಡುವ ಸಂಪ್ರದಾಯ ಇಂದಿಗೂ ಜೀವಂತವಾಗಿದೆ.
ತಮ್ಮ ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ ಚರ್ಮವಾದ್ಯಗಳಾದ ತಮಟೆ ಮತ್ತು ಡೋಲು ಬಾರಿಸುವ ಮೂಲಕ ಯಾವುದೇ ಹಬ್ಬ, ಜಾತ್ರೆ ಅಥವಾ ಶುಭ ಸಮಾರಂಭಗಳಿಗೆ ಜೀವಕಳೆ ತುಂಬುವ ಕಲೆ ಇವರ ರಕ್ತದಲ್ಲೇ ಬಂದಿದೆ.
ಮಾದಿಗ ಸಮುದಾಯದ ಇತಿಹಾಸವು ಕೇವಲ ನೋವು ಮತ್ತು ಶೋಷಣೆಯ ಕಥೆಯಲ್ಲ, ಅದು ಹೋರಾಟ, ಸ್ವಾಭಿಮಾನ, ಕಲೆ ಮತ್ತು ಸಮಾಜಮುಖಿ ಕಾಯಕದ ಒಂದು ಭವ್ಯ ಚರಿತ್ರೆ. ಅಕ್ಷರಶಃ ಭಾರತದ ಮಣ್ಣಿನ ಮಕ್ಕಳಾದ ಇವರು, ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಭೂತಾಯಿಯ ಸೇವೆ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ.
ಸಮಾಜದ ಕಟ್ಟಕಡೆಯ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಾಗಿ ನಿಂತು ಇಡೀ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ತಮ್ಮ ಬೆನ್ನಿನ ಮೇಲೆ ಹೊತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಆಧುನಿಕ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಣದ ಮೂಲಕ ಎಚ್ಚೆತ್ತುಕೊಂಡಿರುವ ಈ ಜನಾಂಗವು, ಇಂದು ರಾಜಕೀಯ, ಸಾಹಿತ್ಯ, ಕಲೆ, ಆಡಳಿತ ಸೇರಿದಂತೆ ಎಲ್ಲಾ ರಂಗಗಳಲ್ಲೂ ತನ್ನದೇ ಆದ ಛಾಪು ಮೂಡಿಸುತ್ತಿದೆ.
ಈ ಮಾಹಿತಿ ನಿಮಗೆ ಉಪಯುಕ್ತವೆನಿಸಿದರೆ, ದಯವಿಟ್ಟು ನಿಮ್ಮ ಸ್ನೇಹಿತರು ಮತ್ತು ಇತರರೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಿ. ಇದೇ ರೀತಿ, ಇನ್ನಿತರ ವಿಷಯಗಳನ್ನೂ ಸಹ ನೀವು ನಮ್ಮ ಬ್ಲಾಗ್ ನಲ್ಲಿ ಓದಬಹುದು.
ಈ ಬ್ಲಾಗ್ನಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲಾ ವಿಷಯವು ಹಕ್ಕುಸ್ವಾಮ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ ಮತ್ತು ಲೇಖಕರ ಅನುಮತಿಯಿಲ್ಲದೆ ನಕಲು ಮಾಡುವುದನ್ನು ಅನುಮತಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
All content on this blog is copyrighted, and copying is not allowed without permission from the author.
